Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Colleen Hoover. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Colleen Hoover. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 29 sierpnia 2016

Never never | Colleen Hoover, Tarryn Fisher





"Czasem wspomnienia mogą być gorsze niż zapomnienie. Charlie i Silas są jak czyste karty.
Nie wiedzą, kim są, co do siebie czują, skąd pochodzą ani co wydarzyło się wcześniej w ich życiu.
Nie znają swojej przeszłości. Pomięte kartki, tajemnicze notatki i fotografie z nieznanych miejsc muszą im pomóc w odkryciu własnej tożsamości.
Ale czy można odbudować uczucia? Czy można chcieć przypomnieć sobie… że ma się krew na rękach? A jeśli prawda jest tak szokująca, że tylko zapomnienie chroni przed szaleństwem?
Umysły Silasa i Charlie pełne są mrocznych tajemnic.
On zrobi wszystko, by wskrzesić wspomnienia.
Ona za wszelką cenę chce je pogrzebać."
                                           źródło: lubimy czytać






 Tytuł oryginalny: Never Never
Autorki: Colleen Hoover, Tarryn Fisher
Seria: -
Liczba stron: 382
Czas czytania: 2 dni


Tym razem zdecydowałam się umieścić tytuł z okładki. Dlaczego? Bałam się, że wam zaspoileruję, bo uwierzcie lub nie, ale ta książka jest tak tajemnicza i skomplikowana, że cokolwiek bym o jej fabule nie powiedziała, zdradzę tym samym jakiś istotny szczegół. 


"Powiedziałaś mi kiedyś, że zbyt wiele zaznanego w życiu dobra hamuje rozwój. Powiedziałaś, że ból jest konieczny, bo żeby odnieść sukces każdy musi najpierw nauczyć się walczyć z przeciwnościami losu. I właśnie to robisz... walczysz, gdy spodziewasz się ataku."

Zatrzymajmy się właśnie na fabule i wątku głównym. Na początku strasznie wkręciłam się w akcje "Never never". Starałam się czytać jak najszybciej, żeby poznawać nowe fakty i bawić się w małego detektywa wraz z głównymi bohaterami. Colleen lubi plątać i komplikować, więc wszystkie moje tropy były błędne. 
Samo rozwiazanie trochę mnie zawiodło, nie było tak spektakularne i niemozliwe, jak sobie to wyobrażałam, ale wierzę, że taki był zamysł autorek. 
Mimo tych delikatnych wątków fantastycznych jest to czysty romans i powinniśmy o tym pamiętać, bo słodkie słówka, gesty i ogólne love story występuję tu tak jak w innych książkach Colleen Hoover.

Nie czytałam nic pióra Tarryn, ale Hoover znam dobrze, więc wypowiem się trochę na jej temat. "Never never" jest czymś kompletnie innym, czymś, czego nie spodziewałam się po tej kobiecie i co trochę mi do niej nie pasuje. Może właśnie dlatego dałam jej zaledwie 7,5/10 - ponieważ nie była ona typowym historią, którą tak kocham w książkach tej pisarki.
Inne nie znaczy złe i doszłam do tego po skończeniu książki i chwili rozmyślań na jej temat. 




Przechodząc do bohaterów: jak zawsze byli ludzcy, charakterni i czułam, że mają serce. Czasem mnie irytowali ( a zwłaszcza Charlie), ale rozumiem ich postępowania, udzielały mi się emocje, które odczuwali i po prostu się z nimi zżyłam.
Wielki plus dla autorek za kreacje pobocznych bohaterów - Janette i Londona. Świetne osobowości, takie naturalne i żywe. 


"Nigdy nie zapominaj o tych, którzy utorowali Ci drogę. Nigdy nie przestawaj czynić świat lepszym dla tych, którzy przyjdą po tobie."


Czymś równie wartym uwagi jest praca Tarryn i Colleen - nie wiem, naprawdę nie wiem, jak można napisać wspólne książkę i zrobić to w takim stylu, że nie czułam, kiedy pisała która z nich. Równie dobrze mógłby to być jeden człowiek. Idealnie się zgrały i widać, że równie mocno czuły tę historię.


Okładka jest piękna, ale nie muszę o tym pisać, bo każdy to widzi - cieszę się, że wydawnictwo zatrzymało oryginalna grafikę oraz że wydali książkę jako całość, a nie dzieli na części, jak zrobiono to w USA.



Krótko mówiąc: książka jest inna niż pozostałe dzieła Colleen, ani gorsza, ani lepsza. Całość (jak po staremu) opiera się na wątku romantycznym, ale wzbogaciła się o skomplikowaną tajemnicę i elementy fantasy. Czyta się szybko, bohaterowie dopisali i znowu zaznaczyłam masę cytatów.


"Powiedziałam, że trzeba ufać instynktowi. Nie sercu, bo bywa, że oszukuje, i nie głowie, bo za bardzo opiera się na logice."


Moja ocena: 7,5/10

środa, 1 czerwca 2016

Ugly love | Colleen Hoover










Gdybym miała wybrać jedną autorkę New Adult, której książki miałabym czytać do końca życia, wybrałabym Colleen Hoover. To właśnie jej książka, Hopeless, odmieniła mój gust czytelniczy, ponieważ wcześniej wyjątkowo nie przepadałam za obyczajówkami, romansami, czy jakkolwiek mam nazwać ten gatunek. To nie tak, że w tej chwili mogę określić się fanką i zwolenniczką Young/New Adult, ale gdy tylko w nowościach czytelniczych pojawia się nazwisko tej Pani, serce zaczyna mi szybciej bić, bo wiem, że gdy tylko chwycę jej nowe dzieło do ręki, przepadnę. Tak było i tym razem, gdy po wielu miesiącach wyczekiwań przysiadłam do Ugly Love.


"Czasami trzeba zostawić przeszłość za sobą."






Tytuł oryginalny: Ugly love
Autor: Colleen Hoover
Seria: -
Liczba stron: 338
Czas czytania: 2 dni


Główną bohaterką Ugly Love jest początkująca pielęgniarka Tate, która wprowadza się do mieszkania swojego brata, młodego i przystojnego pilota. Nie wie jednak, że po drugiej stronie korytarza spotka kolejnego przedstawiciela tego zawodu - Milesa. Tate stara się nie zwracać uwagi na przyjaciela swojego brata, zresztą vice versa, coś jednak przyciąga tych dwoje do siebie, a wkrótce sprawia, że zawiązuje się między nimi dziwny układ.

Fabuły tej książki nie da, po prostu nie da się opisać tak, żeby nie brzmiała jak typowa młodzieżówka, erotyk na miarę Grey'a. 
Osoby, które czytały coś tej autorki na pewno potwierdzą, że opisy jej książek zawsze brzmią banalnie, jednak Colleen jakimś cudem robi z nich niewyobrażalnie emocjonalną opowieść, która nie daje czytelnikowi spać po nocach.
Chwilami sama nie wiedziałam, co powinnam myśleć. Uczucia zmieniały się z rozdziału na rozdział. Można powiedzieć, że Hoover balansowała na linie i chwilami zbyt mocno przechylała się w jedną lub drugą stronę. Mało było typowo spokojnych momentów, w których mogliśmy bez większych emocji przewracać kolejne strony. W jednej chwili skakałam ze szczęścia i piszczałam z zachwytu, a w drugiej zagryzałam zęby i powstrzymywałam łzy bezsilności. Perypetie pary nie były takie proste, jak moglibyśmy się spodziewać. Momentami doprowadzało mnie to do szału!
Wiem, że wiele osób nie pochwala fenomenu tej autorki i jestem w stanie to zrozumieć, lecz dla mnie sposób jej pisania, kreacja bohaterów i cała konstrukcja książek to tak wspaniała mieszanka, trafiająca prosto w serce.

"Miłość nie zawsze jest piękna, Tate. Czasami przez lata masz nadzieję, że okaże się czymś innym. Czymś lepszym.           A potem, zanim się obejrzysz, wracasz do punktu wyjścia i zostajesz z niczym."


Bohaterowie są fundamentem tej opowieści. Tate jest lekko bezczelna, zagubiona, ale to dobra dziewczyna. Z kolejnymi stronami przyzwyczajałam się do jej osobowości i naprawdę ją polubiłam.
Taka samo Miles, autorka celowo okryła go pewną tajemnicą. Jego chłodna postawa sprawiała, że nie tylko Tate przekonywała się do jego charakteru, ale też czytelnicy.
Na dodatkową uwagę zasługują postacie poboczne. Wyjątkową sympatią obdarzyłam kochanego Kapitana, skarbnice mądrości i pięknych cytatów. 

Nie będę rozpisywać się o stylu, ponieważ nie zmienił się od czasu ostatniej książki. 
Autorka zastosowała ciekawą kompozycję tekstu w rozdziałach z perspektywy Milesa, podkreślała tym sposób jego patrzenia na świat i problemy, z jakimi się mierzył.
Właśnie te problemy stanowią dodatek do historii miłosnej głównych bohaterów, bo tak, Colleen ponownie poszła w sekrety sprzed lat i ciężką przeszłość, ale rozwiązanie tej zagadki zdruzgotało mnie nawet bardziej niż w Hopeless. 
Przepłakałam całą końcówkę, do tej pory wracam do tego myślami i czuję ucisk w sercu. 
Powtórzę: polecam, naprawdę polecam Ugly love. Książka zadowoli fanów tego gatunku, a nawet ci, którzy za nim nie przepadają powinni spróbować czegoś od Colleen Hoover, nie powinniście się zawieść.

MOJA OCENA: 10/10